wtorek, 27 kwietnia 2021

Yotsuba! #14 - Kiyohiko Azuma

 JAK TU NIE KOCHAĆ YOTSUBY?

 

Kocha tę serię. Po prostu kocham. Nie ma na to lepszego określenia. Ale jak tu nie kochać opowieści, która zachwyca, śmieszy, rozbraja, a przy okazji potrafi poruszyć coś w sercu człowieka. A że wszystko to robi po prostu po mistrzowsku, trudno nie zachwycić się całością i za każdym razem nie mieć tylko ochoty na więcej.

 

Co tam tym razem słychać u naszej małej Yotsuby? A tak się składa, że Jumbo daje jej prezent. Jaki? Zestaw koralików do samodzielnego nawlekania i robienia takich rzeczy, jak naszyjniki i im podobne. Wyobrażacie sobie, co to będzie oznaczało? Poza tym Fuka i jej koleżanka zabierają naszą dziewczynkę z kucyczkami na jogę. A potem Yotusba dochodzi do wniosku, że chce zostać… księżniczką. Ale to wcale nie koniec, bo oto jeszcze czeka ją wyprawa z ojcem do samego Tokio. A co spotka ją w trakcie wyprawy do stolicy Kraju Kwitnącej Wiśni? Na pewno sporo jedzenia, jak chociażby wata cukrowa (ale taka wielka!), naleśniki z truskawkami… I jest jeszcze park, w którym czekać będzie na nią… kosmita! Jednym słowem, znów będzie się działo!

 

Chyba każdy lubi komedie. Ja lubię, ale tak naprawdę ile stricte komediowych opowieści zrobiła na mnie takie wrażenie, żeby autentycznie mnie zachwycić? Niewiele. Jeśli już, były to podszyte tragedią, dramatem czy filozofowaniem filmy Woody’ego Allena czy wulgarne, ale jakże prawdziwe i trafiające do serca i umysły wczesne obrazy Kevina Smitha. Nie sądziłem, więc, że typowa komedia może mnie tak kupić, a… Właśnie, bo „Yotsuba!” to nie zwykła komedia, a idealna. Czytałem niejedną serię humorystyczną, czy to amerykańską, europejską, polską czy japońską, ale dzieło Azumy bije je na głowę.

 


Jednakże gdyby przypadki Yotusby jedynie śmieszyły, całość by tak zachwycała? Nie. Owszem, sama dobra komedia wystarczy, żeby odbiorca nie tylko dobrze się bawił, ale i chętnie do niej wracał, nawet jeśli jest bzdurna czy po prostu głupia. Ważniejsze jest jednak to, by jednocześnie niosła ze sobą coś więcej. Azuma tu nie filozofuje, nie porusza ciężkich kwestii, jedynie rzuca różne żarty, podkreślone intensywnie genialną mimiką Yotsuby, ale tkwi w nich jakaś siła, jakaś refleksja, czasem zaduma, która nie pozwala czytelnikowi jedynie niezobowiązująco się śmiać. Chociaż, oczywiście, można i tak podejść do całości.

 

Szata graficzna całości też jest równie doskonała, jak treść. Tu nawet sama mina Yotsuby potrafi rozśmieszyć, a jednocześnie mamy w tym dużo realizmu, świetnego klimatu i uroku. Ogląda się i czyta to wszystko rewelacyjnie, „Yotsuba” zachwyca i wciąga, a czytelni każ czuje żal, kiedy kończy ostatnią stronę.

 

Mangę kupicie tutaj:




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz